Νίνα Αγγελίδου
Buenos Aires, Argentina - Atenas
Σημειώσεις σχετικά με την λογοτεχνική μετάφραση.
Σχετικά με την περίπλοκη σχέση που συνδέει την λογοτεχνία με την μετάφραση θα ήταν ενδιαφέρον να αναφερθούμε σε γνώμες/απόψεις ορισμένων συγγραφέων της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής.
Ποικίλες είναι οι πηγές από τις οποίες έγινε η επιλογή, και οι θεωρίες που σχολιάζονται θα μπορούσαν να είναι κομμάτια από τα συντρίμμια του Πύργου της Βαβέλ.
Ο αργεντινός Χ. Λ. Μπόρχες υποστήριζε ότι ... η ιδέα του τελικού κειμένου δεν ανήκει παρά στην θρησκεία ή στην κόπωση.
Ο άλλος αναγνωρισμένος αργεντινός συγγραφέας Ερνέστο Σάμπατο εξέφρασε τη γνώμη ότι στην πραγματικότητα οποιαδήποτε μετάφραση είναι πλαστή, διότι δεν υπάρχουν ακριβείς ισοτιμίες.
Ο μεξικάνος νομπελίστας Οκτάβιο Πάς επεσήμανε ότι κάθε γλώσσα είναι ένα διαφορετικό όραμα του κόσμου και ο μεταφραστής έχει την υποχρέωση να γνωρίζει αυτά τα διαφορετικά οράματα του κοσμου.
Ο κουβανός Χοσέ Μαρτί χαρακτηριστικά είχε πει ότι το να μετα-φράσεις, είναι σαν να μετα-σκέπτεσαι. Ο ίδιος στην επιστολή του προς την Μαρία Μαντίλια εξέφρασε την γνώμη ότι η μετάφραση πρέπει να είναι τόσο φυσική ώστε το έργο να μοιάζει σαν πρωτότυπο στη γλώσσα στην οποία μεταφράζεται.
Ο Οδυσσέας Ελύτης υποστήριζε αυτήν την άποψη.
Εν συνέχεια καταγράφονται μερικές προσωπικές εμπειρίες σχετικές με την μετάφραση νεοελληνικής λογοτεχνίας στα ισπανικά.